Het Angelus (1859)
In veel parochies houdt men nog steeds een gebruik dat reeds uit de vijftiende eeuw stamt in ere, namelijk het luiden van de angelusklok. Driemaal per dag – ‘s ochtends (6 of 7u), ‘s middags (12u) en ‘s avonds (18 of 19u) – wordt een kleine klok (het angelusklokje) in de toren van de kerk geluid.
Deze oproep tot gebed nodigt de bewoners uit om even hun werkzaamheden te onderbreken en de ‘Engel des Heren’ (afgeleid van de beginwoorden van het gebed) te bidden, om op die manier de Menswording van God in de schoot van de H. Maagd Maria dankbaar te gedenken.
Er worden drie slagen op de klok gegeven, waarna men een aanroep met ‘Weesgegroet Maria’ bidt. Nog tweemaal volgen drie slagen op de klok met een nieuwe aanroep en Weesgegroet. Tenslotte wordt de klok gedurende twee minuten geluid en wordt een afsluitend gebed gereciteerd.
In zijn huidige vorm bestaat het Angelus sinds 1571. Enkel in de paastijd wordt het Angelus vervangen door het Regina coeli.